Generalny realizator a Umowa o roboty budowlane.

Praktyka inwestycyjna wykształciła szereg różnego rodzaju umów i podmiotów uczestniczących w procesie budowlano–inwestycyjnym mających na celu ograniczenie ryzyka inwestycyjnego związanego z zaangażowanie środków pieniężnych w projekty inwestycyjne. Inwestycja w nieruchomości szczególnie nowo realizowane wiąże się nie tylko ze znacznymi nakładami funduszy, ale jest także znacząco rozciągnięta w czasie. Powoduje to wzrost ryzyka inwestycyjnego związanego z możliwą zmianą sytuacji gospodarczej, ekonomicznej lub prawnej, a także z brakiem pewności co do ukończenia budowy w ustalonym czasie i zgodności jej wykonania z projektem. Dlatego podmioty posiadające często znaczne kwoty pieniężne na realizację inwestycji w określonym segmencie nieruchomości nie są zdecydowane na ponoszenie wyżej wspomnianych ryzyk w krytycznej fazie inwestycji jaką jest niewątpliwie proces budowlany. Wpłynęło to na wykształcenie się formy umowy o generalną realizacje inwestycji, w której stronami są inwestor i generalny realizator. W umowie tej generalny realizator inwestycji realizując zasadę jedności procesu budowlano-inwestycyjnego łączy w sobie funkcje projektową i wykonawczą dotyczącą inwestycji przez co zobowiązuje się do:

  1. wykonania obiektu o określonej charakterystyce i funkcji użytkowej,

  2. zleca we własnym imieniu wykonanie określonego projektu jednostce lub jednostkom projektowania

  3. zawiera kompleksową umowę z generalnym wykonawcą inwestycji lub kompleksy umów jednostkowych podwykonawcami

  4. jak również nie rzadko samemu wyszukuje grunt pod planowaną inwestycję

  5. i załatwia wszelkie formalności z nią związane.