Proces inwestycyjno-budowlany na rynku nieruchomości

Powszechnym zjawiskiem jest postrzeganie nieruchomości patrząc przez pryzmat jej użyteczności jako przedmiotu o stałej konsystencji i niezmiennej budowie. Z pozoru wszelkiego rodzaju innowacje wydają się dotyczyć sfery wyłącznie dekoracyjnej i zewnętrznej. Pogląd ten z pozoru wydawać by się mogło słuszny nie znajduje jednak uzasadnienia jeżeli spojrzymy na ogrom zmian jakie zachodzą w procesie budowlano-inwestycyjnym na rynku nieruchomości. Ostanie dziesięciolecia przyniosły znaczny postęp w klasie i jakości materiałów budowlanych. Procesy inwestycyjni-budowlany znajdujące się w fazie głęboko posuniętych zmian i usprawnienie owocują szeroko posuniętą specjalizacją podmiotów je realizujących na każdym stadium ich wykonalności.

Procesy inwestycyjno-budowlany definiowany jest jako zespół różnorodnych procesów realizowanych przez systemy produkcyjne , mający na celu przygotowanie systemu technicznego do eksploatacji przez inwestora, czyli podmiotu gospodarczego. Proces inwestycyjno-budowlany mieści w sobie procesy badawczo studialne, decyzyjne projektowania negocjacji, produkcji, wznoszenia, nadzoru itp., realizowanych przez podmioty gospodarcze na zlecenie inwestora. Działania zachodzące w procesie inwestycyjno-budowlanym są kierowane przez służby inwestycyjne inwestora (lub upoważnionych przez niego podmiotów) i na ogół muszą zapewnić:

  1. wykorzystanie określonych zasobów materialno-finansowych,

  2. uwzględnienie warunków wyznaczonej nieruchomości,

  3. zgodność z podjętymi uprzednio decyzjami o rodzaju i sposobie inwestowany,

  4. spełnienie założeń organizacji i współdziałania uczestnikó zamierzenia. 1

Proces inwestycyjno-budowlany w swoje naturze zawiera kilka cech charakterystycznych, które to w zasadniczy sposób odróżniają go od innych procesów inwestycyjnych. Do najważniejszych należą:

  1. zmienność miejsca wytwarzania produktu i konieczność trwałego łączenia budowli z gruntem; Produkcja odbywa się przeto na prowizorycznie urządzonym placu budowy. Stacjonarny charakter budownictwa wynika również z jego wymiarów i masy. Powoduje to, że front robót jest ruchomy. Brygady robocze i sprzęt przemieszczają się kolejno po częściach (działkach roboczych) wznoszonego obiektu

  2. jednorazowość i niepowtarzalność każdego obiektu zarówno jego własnych cech jak również warunków i charakteru każdej kolejnej realizacji (Lansowane przed laty typowe budowle, głównie budynki, stworzyły bardzo nieefektowne środowisko i trzeba było od nich odstąpić),

  3. zależność od wpływów atmosferycznych, która wynika z prowizoryczności urządzeń placu budowy,

  4. konieczność każdorazowego zagospodarowania placu budowy i wznoszenia przy obiektowych urządzeń dla każdego realizowanego obiektu lub budowy. Jako konsekwencja zmienności miejsca wytwarzania.2

1 Martinek W.(2003) wykłady z Technologii i organizacji budowy, Politechnika Warszawska WIL

2 op. cit.